Zoeken
  • Ayse

Mijn bevallingsverhaal - and how to use your BRAINS

Bijgewerkt: 15 dec 2020

26 mei 2019 ben ik 39+4 weken zwanger. Ik app in de avond met twee vriendinnen waarmee ik in een groepschat zit: zij zijn drie weken eerder bevallen. Ik kreeg steken in mijn lies en begreep niet zo goed waar ze vandaan kwamen. Ik typ hen dat ik hoop dat mijn dochter niet lang meer op zich laat wachten. Al weken sliep ik slecht en had ik een voedingskussen en drie andere kussens nodig om mijn lichaam te ondersteunen tijdens het 'slapen'. Ik bel toch maar de verloskundepraktijk en zij zeggen dat het normaal is.

De nacht van 26 op 27 mei ga ik super laat slapen - om 01:00 uur. Ik voel mijn buik de hele tijd rommelen maar dat was niet anders dan de afgelopen weken. Om 03:00 uur sta ik op - doe me dit ajb niet na en blijf lekker rusten tot waar kan! - om toch maar eens de weeën te timen. Pijn doen ze niet maar ik vind het wel spannend. Zou het echt begonnen zijn? De weeën komen zo elke 2-3 minuten en duren tussen de 30-60 seconden. Ik maak mijn man bewust niet wakker. Dit is te doen, geen reden tot paniek. Ik gebruikte onderstaande app om mijn weeën te timen.

Wanneer mijn man wakker wordt voor het ochtendgebed een uur later en mij ziet wiegen met mijn heupen, vraagt hij mij wat ik aan het doen ben. 'Volgens mij is de bevalling begonnen! Maar slaap zo maar verder, ik maak je wel wakker wanneer het nodig is.' zei ik. Om 06:05 uur bel ik de verloskundepraktijk om te vertellen dat ik denk dat de bevalling begonnen is. Tijdens het telefoongesprek vraagt de verloskundige of ik een wee heb gehad waarop ik ja zei. 'Als je echt weeën hebt, dan ben je niet zo 'vrolijk' aan de telefoon' zei ze 'dan weet je het wel'. We spreken af dat ik over 1,5 uur weer bel dus om 07:30 uur bel ik weer. Nu wil ik eigenlijk wel dat ze komt kijken maar ze komt niet. Het is een eerste kindje en dat laat vaak nog wel even op zich wachten. Ik bel om 11:06 uur weer, de weeën lijken nu weer iets onregelmatiger te komen maar wil zo graag dat ze langskomt. De weeën worden wel intenser...

Whut? Dacht ik. Ik ben al sinds 03:00 uur wakker en heb al meer dan +/-90 weeën getimed. Door HypnoBirthing wist ik heel goed hoe ik moest ademhalen om mijn lichaam te ontspannen en om mijn lichaam maximaal de ruimte te geven om te doen wat het moest doen. Ik voelde me niet heel serieus genomen en dat vond ik vervelend. Enfin, ik spreek met de verloskundige af dat ze na haar afspraak zal komen. Ondanks de sensaties voel ik me nog redelijk comfortabel. Ik beweeg mee met de weeën.

In de tussentijd probeer ik verschillende houdingen en helpt mijn man mij met de weeën opvangen. Ik heb zo een trek maar krijg niets door mijn keel. Ik ben moe en word misselijk van alles. Mijn man stelt voor om Snickers te kopen zodat ik nog even wat energie naar binnen kan knallen. Dat leek mij ook een goed idee. Hij vertrekt om de Snickers te kopen en komt even later terug. Hij opent de zak om mijn een Snicker te geven maar het geluid van de zak maakt me misselijk - oeps, sorry! Ik hoef geen Snickers meer. Ik neem wel een Dextro dan.

De verloskundige is er rond 12:30 uur. De weeën zijn nu onregelmatig tussen de 2-6 minuten en ook wisselend qua sterkte. Ze toucheert me en zegt dat ik twee cm ontsluiting heb - de week ervoor had ik al één cm dus in bijna 10 uur tijd heb ik er één cm bijgekregen. Oef, één cm extra. Dan moet ik nog een tijd bikkelen maar ik heb nu al geen energie meer! Ze stelt voor om me te strippen. Ik ga akkoord - zou ik de tweede keer ook niet meer zo snel doen - en meteen heb ik 3-4 cm ontsluiting. De weeën worden meteen intenser. Dit zag ik niet aankomen! Om 13:00 uur heb ik al 115 weeën getimed en de verloskundige zegt dat het beter is als ik daarmee stop en me gewoon ga focussen op mijn lichaam. Ik was blij dat ze dat zei. Het voelde onnatuurlijk en irritant om telkens met mijn telefoon bezig te zijn. Alsof het me weerhield van echt in mijn lichaam zakken. We spreken af dat ze om 16:00 uur weer terug komt. Om 13:15 vraag ik aan mijn man hoe laat het is want ik trek de snelheid en de intensiteit niet meer. Er is pas een kwartier voorbij! Hij belt om 14:22 uur maar krijgt geen gehoor. De verloskundige belt om 14:51 uur. We spreken af dat we rond 16:00 uur in het ziekenhuis zijn in plaatst van dat ze eerst nog naar ons huis komt. Ik ben KAPOT. Ik ben moe, ik heb trek en voel dat ik geen energie meer heb om door te gaan. Om 15:40 kom ik aan in het ziekenhuis. Er is geen verloskamer beschikbaar. In een rolstoel wacht ik bij de receptie en zie allerlei gezichten naar me kijken. Mijn man is de auto snel parkeren. Door mijn kleding kon je ook niet goed zien dat ik zwanger was dus gevoelsmatig begrepen die mensen niet waarom ik zoveel sensaties had. Ik irriteer me aan die gezichten en vraag de receptioniste of ze mijn rug naar de mensen toe kan draaien. Na een kleine 10 minuten kom ik aan op de verloskamer, ga ik op bed liggen en blijk ik 5 cm ontsluiting te hebben.

We bespreken de pijnstilling opties maar de verloskundige stelt voor om eerst de vliezen te breken en even te kijken hoe het gaat. Ik ga akkoord - zou ik ook niet zo snel meer een tweede keer doen. In de tussentijd pakt ze het TENS apparaat en breekt ze mijn vliezen. Ik voel een warm plasje water naar buiten komen. Om 16:50 vind ik het niet meer te verdragen. De verloskundige stelt voor om op de bevallingsbal te gaan zitten zodat mijn man me kan masseren. Hij mag me alleen masseren als ik GEEN wee heb, tijdens een wee wil ik hands-off en moet ik me focussen.


Om 17:15 krijg ik een drukgevoel. Ik ga op bed liggen. Zitten verdraag ik niet meer. Ik vraag mijn man de verloskundige te halen (die in de tussentijd ons gewoon alleen liet, wat wij heel fijn vonden!) want ik voel een monsterkracht die ik niet kan tegenhouden. Om 17:30 toucheert ze me en zegt ze dat ik mag gaan beginnen. 'Wat betekent dat??' vroeg ik. 'Je mag gaan persen op een wee!' zei de verloskundige. De verloskundige ging even haar spulletjes klaarleggen en gaf mij de suggestie om mijn lichaam te volgen. Ik vond het verwarrend dat ik lag en tegelijkertijd persdrang voelde. Het klopte niet.


Om 17:40 start ze met me begeleiden tijdens een perswee maar ik zeg meerdere malen dat ik het niet begrijp. Ik moet vol inademen, mijn adem vastzetten, benen naar mezelf toegetrokken en na zo een zes tellen mag ik uitademen. Ze probeert nog wat dingen om mij te helpen maar het werkt niet. Deze techniek staat haaks op de HypnoBirthing techniek en voelt onnatuurlijk. Ik zie de haartjes van mijn dochter en voel het branderige gevoel waar ik moeders eerder over heb gehoord (een warm washandje of een washandje met kamillewater kan verlichting geven wanneer het hoofdje nog niet zichtbaar is!). Om 17:57 ga ik op een baarkruk zitten en man, man! Had ik eerder moeten doen. Dit klopte met wat mijn lichaam zei dat ik moest doen. Het is een verticaal proces, geen horizontaal proces en ik volg gewoon mijn eigen lichaam en ademhaling. Om 18:02 vraagt ze of ik weer op bed kan gaan liggen want mijn dochter is er bijna - zou ik ook niet meer doen. Ik ga op bed liggen en om 18:04 is mijn dochter geboren! Praise the Lord! De verloskundige zegt dat ze me een prik in mijn been gaat geven om mijn bloeding te stoppen en om de placenta sneller geboren te laten worden. Ik ga er vanuit dat ik dus veel bloed ben verloren maar dat blijkt achteraf helemaal niet zo. Deze prik wordt de 'preventieve oxytocine prik' genoemd. Wederom is dit weer iets wat ik niet snel een tweede keer zou laten doen (als er geen medische noodzaak voor is). Mijn dochter heeft haar hand bij haar gezicht op het moment dat ze geboren wordt waardoor ik een beetje ben uitgescheurd. Ik word gehecht en rond 20:00 uur word ik verplaatst naar het kraamhotel. We verblijven drie nachten in het kraamhotel en eenmaal thuis begint de chaos en mijn grijze wolk.... Wordt vervolgd in andere blog!

Ik besef en erken dat ik toentertijd beslissingen heb gemaakt met het bewustzijn wat ik toen had. Toen leek dat het beste en heb ik ervoor gekozen en had het ook zo moeten lopen. Hieronder leg ik je puntsgewijs uit waarom ik jou NIET zou aanraden om dezelfde beslissingen te nemen - mits het goed voelt uiteraard! Achteraf gezien is de pijn voor mij geen 'storende' factor geweest maar wel mijn vermoeidheid. Ik heb geen moment echt dusdanig paniek gehad en daardoor stress hoeven te ervaren. Ik kijk echt terug naar een bekrachtigende gebeurtenis, waarin er zoveel ruimte werd gecreëerd om te kunnen transcenderen naar een andere dimensie, naar de meest krachtige versie van mezelf - in volledige overgave en vertrouwen. Dat wil ik zo graag voor jou en voor iedere vrouw die zwanger is middels mijn HypnoBirthing cursus.

Ik heb nu een aantal dingen benoemd die ik hoogstwaarschijnlijk (uiteraard altijd afhankelijk van de situatie) NIET snel opnieuw zou doen: - Als de weeën in de nacht beginnen, opstaan om te timen terwijl het geen pijn doet. Je hebt energie nodig wanneer de bevalling zich aandient. Als je nog kunt slapen, slaap dan ajb. Het geen energie meer hebben was een constant aanwezig gevoel tijdens de bevalling en doordat ik geen energie had, heb ik ook akkoord gegeven voor bepaalde handelingen, terwijl ik dat mogelijk niet had gedaan als ik niet zo moe was.

- Strippen terwijl het geboorteproces begonnen is maar 'niet snel genoeg gaat' (hierbij zorgt de verloskundige dat het vruchtvlies loskomt van de baarmoeder, dit kan zorgen voor extra aanmaak van oxytocine = bevallingshormoon). Het strippen zorgde bij mij voor een enorme versnelling in weeën en kan daardoor een barende vrouw overweldigen. Overweldigd raken is in essentie geen probleem als je maar weer snel in ontspanning kunt komen. Er bestaat anders een grote kans dat je in paniek raakt en door paniek schiet je in de stress. Stress zorgt voor de onderdrukking van het bevallingshormoon waardoor de bevalling mogelijk stagneert en er interventie nodig is. Hoe je dit voor elkaar krijgt, leg ik je uit in mijn cursus! Daarnaast kent een proces geen tijd en de bevalling ook niet (als er geen medische indicaties zijn).

- Vliezen breken. Vliezen breken hoeft eigenlijk niet, het kindje kan gewoon in vlies geboren worden. Door het breken van de vliezen kan het kindje nog meer zakken waardoor er meer druk op de baarmoedermond komt te staan - en je daardoor ook mogelijk sneller ontsluiting krijgt maar mogelijk ook meer sensaties.

- Op bed gaan liggen omdat dat handiger is voor de verloskundige terwijl het juist zo goed ging op de baarkruk. Ik ben toen akkoord gegaan maar dit HOEFT dus absoluut niet, hè!! Als je staand wilt bevallen, dan kan dat of op een baarkruk, in bad. Noem het op! Je kunt het zo gek niet bedenken.

- Mezelf een prik laten aanpraten terwijl ik niet de juiste vragen heb kunnen stellen.

Het laatste punt brengt me direct bij het volgende: door middel van de BRAINS methode kun jij, ongeacht de situatie tijdens de zwangerschap, bevalling (zelfs tijdens deze epidemie!) weloverwogen beslissingen maken. Zelfs als je nog nooit van de procedure hebt gehoord of geen idee hebt wat het gevolg is. Zie de afbeelding hieronder!


Ik heb nog wat kleine toevoegingen:

- De 'B' van bedoeling. Hier kun je ook het woord 'baten' aan koppelen. Wat zijn de baten, wat is het voordeel? - De 'R' van risico's. Als de kans bijvoorbeeld twee keer zo groot is dat je kindje X krijgt bij handeling Z, vraag dan naar de percentages. Het kan namelijk zo zijn dat er 0,4% procent kans is op een bepaald risico en in het geval van jouw wens, er 0,8% kans is op een bepaald risico. Dan is de kans inderdaad twee keer zo groot maar (mogelijk voor jou nog) steeds verwaarloosbaar. - De 'I' van intuïtie. Ik vind deze SUPER belangrijk. Wanneer je een besluit denkt te maken vanuit je intuïtie, vraag jezelf dan af of je besluit uit een plek van angst komt of uit een plek van vertrouwen en overgave. Wanneer je namelijk angstig of gestrest bent kun je stem van je intuïtie niet horen/niet naar luisteren. Zorg ervoor dat je eerst je kalmte en rust claimt voordat je een besluit maakt. Ik hoop dat dit zal bijdragen aan een fijne geboorte ervaring voor jou! Jouw lichaam, jij bepaalt. En de ware POWER zit in JOU, niet in een ander!

Liefs,


Ayse P.S. Wist je dat alles van de bevalling wordt vastgelegd in een bevallingsverslag? Deze kun je opvragen bij je verloskundepraktijk.

Recente blogposts

Alles weergeven

Ben jij klaar om in rust en regie bevallen?

Contact
Birth in Control
Brouwersgracht 14
2512 ER, Den Haag

 

info@birthincontrol.nl

Tel.: +31 (0) 6 519 449 38

  • Instagram

©2020 door Birth in Control.
BTW-nummer: NL003395313B69